Hoe schrijf je in een academische stijl

Begin met het controleren van je concept op persoonlijke voornaamwoorden zoals "ik", "mij", "mijn", "we" en "onze". Academisch schrijven richt zich op het onderzoek en het bewijs in plaats van op de persoonlijke reis van de schrijver. In plaats van te zeggen "Ik geloof dat de resultaten laten zien", stel je: "De resultaten suggereren". Deze verschuiving creëert een objectieve afstand waardoor je claims universeler aanvoelen en minder als een persoonlijke mening. Vermijd eveneens de tweede persoon ("jij/u"), omdat dit de lezer te direct aanspreekt voor een formeel stuk. Richt je zinnen op het onderwerp van studie om een wetenschappelijke sfeer te behouden.

Schrijf alle samentrekkingen voluit. Verander "don't" naar "do not" (of in het Nederlands: vermijd informele verkortingen). Naast samentrekkingen vervang je colloquialismen en straattaal door hun formele equivalenten. Woorden als "dingen", "spullen" of "oké" zijn te vaag voor het academische discours. Gebruik nauwkeurige terminologie die specifiek het concept beschrijft dat je bespreekt. Als je merkt dat je "echt" of "heel" gebruikt, vervang dan de hele woordgroep door een krachtiger bijvoeglijk naamwoord. Gebruik bijvoorbeeld in plaats van "heel groot" de woorden "substantieel" of "immens".

Samengestelde werkwoorden (een werkwoord plus een voorzetsel) zoals "uitzoeken", "nakijken" of "aanhalen" komen veel voor in spraak, maar worden als informeel beschouwd in geschreven tekst. Om een academische toon te bereiken, gebruik je specifiekere werkwoorden die beknopter en professioneler zijn. Vervang "erachter komen" door "ontdekken", "overgaan naar" door "analyseren" en "opzetten" door "vaststellen". Deze alternatieven geven een scherpere, meer gezaghebbende uitstraling aan je proza en dragen vaak een specifiekere betekenis die ambiguïteit voor je lezer vermindert.

Een academische toon vereist intellectuele eerlijkheid, wat betekent dat je de beperkingen van je gegevens erkent. Vermijd absoluten zoals "altijd", "nooit" of "bewijst". Gebruik in plaats daarvan nuancerende werkwoorden en bijwoorden zoals "suggereert", "lijkt te", "waarschijnlijk" of "mogelijk". Dit maakt je schrijven niet zwak; het maakt het juist geloofwaardiger door te laten zien dat je begrijpt dat onderzoek zelden definitief is. Bijvoorbeeld, in plaats van te zeggen "Dit beleid veroorzaakt armoede", schrijf je "Dit beleid kan bijdragen aan verhoogde armoedeniveaus".