De cirkel rond: wat elke schrijver moet opnemen aan het einde van een verhalend essay

De eerste taak van je conclusie is om alle losse eindjes aan elkaar te knopen. Dit staat bekend als de afnemende actie en resolutie. Je moet kort uitleggen hoe de climax van je verhaal is opgelost. Zorg ervoor dat de lezer niet achterblijft met vragen over wat er met de hoofdpersonen is gebeurd of hoe de specifieke gebeurtenis is afgelopen.

Het meest kritische deel van een verhalend essay is de 'dus wat'-factor. Je moet uitleggen waarom dit verhaal ertoe doet. Reflecteer op hoe de ervaring je perspectief heeft veranderd of wat je over jezelf hebt geleerd. Deze transformatie geeft het verhaal zijn academische en emotionele waarde.

Een krachtige techniek is om terug te verwijzen naar een beeld, zin of idee dat in je inleiding is genoemd. Dit creëert een gevoel van afsluiting en 'maakt de cirkel rond' voor de lezer. Het toont aan dat de reis voorbij is en dat de schrijver sinds het begin van het stuk een nieuw begrip heeft gekregen.

Gebruik deze checklist om ervoor te zorgen dat je verhalende einde effectief is:

• Lost het einde het hoofdconflict op?
• Is er een duidelijke verklaring van de geleerde les?
• Komt de toon overeen met de rest van het essay?
• Heb je vermeden te beginnen met clichés zoals 'Tot slot'?
• Laat de laatste zin een sterke indruk achter?

Vermijd het opnieuw samenvatten van de hele plot. Je lezers hebben het verhaal net gelezen, dus ze hebben geen play-by-play samenvatting nodig. Verontschuldig je bovendien niet voor je perspectief en gebruik geen zinnen als 'Ik kan het mis hebben.' Sta stevig in de ervaring die je hebt gedeeld.