Snel een Prompt Annoteren

Begin met het identificeren van de actiewoorden die de structuur van je essay bepalen. Veelvoorkomende taakwerkwoorden zijn analyseer, evalueer, vergelijk, contrasteer en betoog. Deze werkwoorden zijn het belangrijkste deel van de prompt omdat ze je vertellen hoe je de informatie moet verwerken. Bijvoorbeeld, als de prompt zegt 'vergelijk', moet je zoeken naar overeenkomsten; als er staat 'evalueer', moet je een oordeel vellen over kwaliteit of effectiviteit. Door deze woorden te omcirkelen, voorkom je dat je per ongeluk een informatieve samenvatting schrijft terwijl de opdracht specifiek om een argument vroeg.

Teken een kader om de hoofdonderwerpen of thema's die in de prompt worden genoemd. Dit houdt je focus scherp. Als een opdracht vraagt naar de 'economische impact van de Industriële Revolutie op stedelijke centra', moeten je kaders staan om economische impact, Industriële Revolutie en stedelijke centra. Door deze termen in te kaderen, creëer je een visueel anker. Elke keer dat je een nieuwe alinea begint, kijk je even terug naar deze kaders om te controleren of je kernzinnen direct betrekking hebben op het gevraagde onderwerp in plaats van op het algemene tijdperk of thema.

Identificeer de parameters of grenzen die door de prompt zijn gesteld. Dit zijn vaak frasen die de reikwijdte van je essay beperken, zoals 'tussen 1945 en 1960', 'in de eerste twee hoofdstukken' of 'met gebruik van ten minste drie bronnen'. Het onderstrepen van deze limieten voorkomt dat je irrelevante informatie opneemt die geen punten oplevert. Bij tijdgebonden examens verliezen studenten vaak punten door briljante analyses te geven die buiten het gevraagde tijdsbestek of de literaire reikwijdte vallen. Gebruik onderstrepingen om deze 'gevarenzones' te markeren zodat je binnen de lijntjes blijft.

Veel complexe prompts bevatten in feite twee of drie afzonderlijke vragen. Als je er één mist, wordt je cijfer geplafonneerd, ongeacht hoe goed je de rest hebt geschreven. Lees de prompt door en plaats een klein cijfer (1, 2, 3) boven elke afzonderlijke taak. Dit fungeert als een checklist voor je opzet. Bijvoorbeeld, als een prompt vraagt om 'de toon van de auteur te identificeren en uit te leggen hoe deze gedurende de tekst verschuift', komt nummer 1 boven toon identificeren en nummer 2 boven verschuiving uitleggen. Dit garandeert dat je stelling (thesis statement) alle vereiste componenten behandelt.