Üniversite Kompozisyonu Giriş Örnekleri

Pürüzlü kireçtaşı uçurumun kenarında duruyordum, ciğerlerime dolan tuzlu sprey kokusunu içime çekiyordum. ✓ Altımda Ege Denizi, göğsümdeki çarpıntıyla yarışan bir hırçınlıkla çalkalanıyordu. ✓ Sadece suya atlamıyordum; henüz tanışmadığım bir kendime doğru atlıyordum.

Büyükannemin mutfağı bir savaş alanı gibi kokar. ✓ Fermente kimçinin keskin aroması ile dilimlenmiş zencefilin yakıcı kokusu arasında, sevginin genellikle emekle ifade edildiğini öğrendim. ✓ Bu mutfak benim ilk sınıfımdı ve tarifler de ilk müfredatımdı.

Havya, devre kartıyla buluştuğunda tıslayarak havaya ince, keskin bir duman şeridi gönderdi. ✓ Parmak uçlarımın yakınında yayılan ısıyı görmezden geldim, tamamen anakartın hassas altın yollarına odaklandım. ✓ Bu silikon ve mantık dünyasında, sonunda bana mantıklı gelen bir dil buldum.

Eskiden sessizliğin bir zayıflık belirtisi olduğuna inanırdım. ✓ Altı gürültücü kardeşin olduğu bir evde büyürken, genellikle en yüksek ses, karnı ilk doyurulan olurdu. ✓ Ancak, yerel bir bakımevinde gönüllü olarak geçirdiğim bir yaz, bana en derin bağların genellikle kimse konuşmadığında kurulduğunu öğretti.

Muhtemelen New Jersey eyaletinde bir ekmek kızartma makinesine yenik düşen tek kişiyim. ✓ Sadece yanmış bir simit değildi; ailemi üç saat boyunca karanlıkta bırakan tam bir elektriksel arızaydı. ✓ O öğleden sonra, bir şeyleri tamir etme takıntım (ve öğrenecek ne kadar çok şeyim olduğunu fark etmem) ciddi bir şekilde başladı.

Farklı kültürler arasında büyüyen bir çocuk için 'ev' kavramı fiziksel bir adres değil, biniş kartları ve baharatlardan oluşan bir koleksiyondur. ✓ On beş yaşına gelmeden önce üç kıta değiştirmiş biri olarak, bukalemun gibi uyum sağlama yeteneği geliştirdim. ✓ Bu küresel bakış açısı, Uluslararası İlişkiler okuma isteğimin temelidir.

Hayatım bir dizi bitmemiş taslaktan ibaret. ✓ Defterlerim, tam olarak derisine kavuşamamış yarım çizilmiş yüzler ve mimari iskeletlerle dolu. ✓ Bazıları odak eksikliği görse de, ben mükemmel çizginin sürekli ve huzursuz arayışını görüyorum.

"Keman bir oyuncak değil, bir sorumluluktur," diye fısıldadı öğretmenim, gözlerini beceriksiz tutuşuma dikerek. ✓ Yedi yaşındayken, dört telin nasıl bir yük olabileceğini anlamamıştım. ✓ Bugün o teller, en çalkantılı anlarımda beni ayakta tutan çıpadır.