MLA Formatında İncil Kaynakçası Nasıl Gösterilir
MLA Formatında İncil'e Atıf Yapmak
MLA formatında İncil'e atıf yapmak için kullanılan belirli versiyonu tanımlamanız ve hem metin içi atıflar hem de bir Kaynakça girişi sağlamanız gerekir. Standart kitapların aksine, İncil atıfları yazarlardan ziyade versiyon başlıklarına öncelik verir. Kaynakça girişini formatlamayı, ilk metin içi bahsi yönetmeyi ve sonraki atıflar için kutsal kitap bölümlerini kısaltmayı öğreneceksiniz.
1. Adım: Versiyonu ve Baskıyı Belirleyin
Kullandığınız İncil'in belirli versiyonunu belirleyerek başlayın. Farklı çeviriler (örneğin, King James Versiyonu ile English Standard Version) farklı kelimeler kullandığından, okuyucu tam olarak hangisine başvurduğunuzu bilmelidir. Versiyonun tam adı ve varsa editörler veya çevirmenler için başlık sayfasını kontrol edin. MLA stilinde, İncil'in tek bir yazarı olmadığı için versiyon başlığı en önemli unsurdur. Çevrimiçi bir versiyon kullanıyorsanız, Kaynakça girişiniz için web sitesinin adını ve URL'sini not edin.
2. Adım: Kaynakça Girişini Oluşturun
Kaynakça sayfanız için tam atıfı yazın. İncil versiyonunun italik başlığıyla başlayın. Bunu editörün adı (varsa), yayıncı ve yayın yılı takip etsin. İncil'e çevrimiçi eriştiyseniz, kapsayıcı (web sitesi) adını ve DOI veya URL'yi ekleyin.
Format:
İncil'in Başlığı. Editör Adı tarafından düzenlenmiştir, Yayıncı, Yıl.
'Tanrı' veya 'Çeşitli Yazarlar'ı yazar olarak listelemediğinize dikkat edin. Belirli baskının başlığı birincil tanımlayıcıdır.
3. Adım: İlk Metin İçi Atıfı Formatlayın
İlk metin içi atıfınıza İncil versiyonunun italik başlığını ekleyin. Bu, hangi çeviriden alıntı yaptığınızı belirler. Başlıktan sonra belirli kitap, bölüm ve ayeti ekleyin. Bölüm ve ayet numaralarını ayırmak için nokta kullanın. MLA 9. baskı, dört harften uzun olan İncil kitapları için kısaltmalar kullanılmasını önerir. Örneğin, Genesis için 'Gen.' kullanın ancak 'Ruth' olduğu gibi 'Ruth' kalır. Atıfın tamamını, kapanış noktasından önce cümlenin sonundaki parantez içine yerleştirin.
4. Adım: Kısaltılmış Sonraki Atıfları Kullanın
İlk bahsetmeden sonra atıflarınızı basitleştirin. Makaleniz boyunca aynı İncil versiyonunu kullanmaya devam ederseniz, sonraki parantezlerde versiyon başlığını tekrarlamanıza gerek yoktur. Bunun yerine, yalnızca kısaltılmış kitap adını, bölümü ve ayeti belirtin. Farklı İncil versiyonları arasında geçiş yapıyorsanız, o belirli alıntı için hangi çeviriye atıfta bulunulduğunu netleştirmek için her atıfta versiyon başlığını eklemeye devam etmelisiniz.
İncil Atıf Örnekleri
Kendi Kaynakça girişlerinizi ve metin içi parantezli referanslarınızı modellemek için bu örnekleri kullanın. **Kaynakça Girişi (Basılı):** `*The New Oxford Annotated Bible*. Michael D. Coogan tarafından düzenlenmiştir, Oxford UP, 2010.` **Kaynakça Girişi (Çevrimiçi):** `*The Bible*. New International Version, BibleGateway, 2023, www.biblegateway.com.` **İlk Metin İçi Atıf:** `"Başlangıçta Tanrı gökleri ve yeri yarattı" (*The New International Version*, Gen. 1.1).` **Sonraki Metin İçi Atıf:** `Metin, ilk günde ışığın yaratılışını tanımlar (Gen. 1.3).`
Kaçınılması Gereken Yaygın Hatalar
- Sayfa numarası kullanmak: İncil atıfları için asla sayfa numarası kullanmayın. Okuyucunun pasajı herhangi bir baskıda bulabilmesini sağlamak için her zaman kitap, bölüm ve ayet kullanın.
- Versiyonu belirtmemek: Çeviriler önemli ölçüde farklılık gösterdiğinden, versiyonu (örneğin, KJV, ESV) belirtmemek büyük bir hatadır.
- Yanlış noktalama: Bölüm ve ayet arasında iki nokta üst üste kullanmayın; MLA stili bir nokta gerektirir (örneğin, John 3:16 değil, John 3.16).
- Yazar listelemek: Kaynakça listenizde yazar olarak 'Tanrı'yı listelemeyin. Girişe İncil baskısının başlığıyla başlayın.
Otomatik olarak alıntı oluşturun
Herhangi bir URL veya DOI'den MLA, APA ve Chicago alıntıları.