Ortaokul Kompozisyonu Nasıl Yazılır

Yazmaya başlamadan önce ödevin amacını belirleyin. Ortaokul kompozisyonları genellikle üç kategoriye ayrılır: ikna edici (okuyucuyu ikna etme), açıklayıcı (bir konuyu açıklama) veya öyküleyici (bir hikaye anlatma). Ödevinizdeki "karşılaştırın", "betimleyin" veya "tartışın" gibi eylem fiillerini yuvarlak içine alın. Hedefi anladıktan sonra fikirleriniz için beş dakika beyin fırtınası yapın. Konuyla ilgili her düşünceyi not etmek için bir zihin haritası veya basit bir liste kullanın. Henüz organizasyon için endişelenmeyin; argümanınızı oluşturmak için yeterli ham madde toplamaya odaklanın.

Organizasyon, ortaokul yazımının en önemli parçasıdır. Kompozisyonunuzun mantıklı bir şekilde akmasını sağlamak için standart beş paragraflı yapıyı kullanın. Taslağınız konuyu sunmak için bir giriş, detayları vermek için üç gelişme paragrafı ve toparlamak için bir sonuç içermelidir. Her gelişme paragrafına belirli bir alt konu veya neden atayın. Bu yapı, takılıp kalmanızı önler ve uzunluk gereksinimlerini karşılayacak kadar içeriğe sahip olmanızı sağlar. Taslak olmadan yazmak genellikle tekrara veya konu dışına çıkmaya neden olur.

Bir tez cümlesi, kompozisyonunuzun motorudur. Genellikle giriş bölümünüzün sonunda yer alan ve okuyucuya tam olarak neyi kanıtlayacağınızı söyleyen tek bir cümledir. Bir ortaokul tez cümlesi spesifik ve tartışılabilir olmalıdır. "Köpekler iyi evcil hayvanlardır" gibi genel ifadelerden kaçının. Bunun yerine şu formülü kullanın: [Konu] + [Görüş] + [Neden 1, 2 ve 3]. Bu, tüm ödeviniz için bir yol haritası oluşturur ve okuyucuya sonraki paragraflarda ne beklemesi gerektiğini tam olarak söyler.

Her gelişme paragrafı KKA formülünü (Konu Cümlesi, Kanıt, Açıklama) takip etmelidir. O paragrafın ana noktasını tanıtan bir konu cümlesiyle başlayın. Bunu bir alıntı, istatistik veya spesifik bir örnek gibi somut kanıtlarla takip edin. Son olarak, kanıtı tezinize bağlayan bir açıklama yapın. Paragraf başına 4-6 cümle hedefleyin. Fikirlerinizi birbirine bağlamak ve yazınızın daha profesyonel duyulmasını sağlamak için "dahası", "ancak" ve "örneğin" gibi geçiş kelimeleri kullanın.

Giriş bölümünüze dikkati çekecek bir kanca ile başlayın; bu şaşırtıcı bir gerçek, bir alıntı veya retorik bir soru olabilir. Bağlam sağlamak için arka plan bilgilerine geçin, ardından tezinizle bitirin. Sonuç bölümünde kendinizi sadece tekrar etmeyin. Tezinizi farklı kelimelerle yeniden ifade edin, üç ana noktanızı özetleyin ve okuyucuyu konu üzerinde düşündürecek final bir düşünce veya bir "eylem çağrısı" ile bitirin. Bu, kompozisyonunuzun tamamlanmış ve etkileyici hissettirmesini sağlar.