Jak napisać zakończenie eseju: Opanowanie finałowego aktu

Rozpocznij ostatni akapit od ponownego przywołania tezy. Nie kopiuj jej i nie wklejaj ze wstępu. Zamiast tego przeformułuj główną myśl, używając innego słownictwa i struktury zdania. Przypomina to czytelnikowi o twoim głównym celu, jednocześnie odzwierciedlając przebieg eseju.

Krótko przypomnij główne argumenty przedstawione w akapitach rozwinięcia. Zamiast po prostu je wymieniać, wyjaśnij, w jaki sposób są ze sobą powiązane. Ta synteza pokazuje czytelnikowi, że twoje dowody tworzą spójny i logiczny argument, a nie zbiór przypadkowych faktów.

Świetne zakończenie wyjaśnia, dlaczego twój esej ma znaczenie. Omów szersze implikacje twoich ustaleń lub znaczenie tematu. Ta część zakończenia odpowiada na niewypowiedziane pytanie czytelnika: Dlaczego właśnie to przeczytałem? Przechodzi od szczegółów twojego eseju z powrotem do ogólnej perspektywy.

Zakończ mocnym zdaniem końcowym. Może to być wezwanie do działania, prowokacyjne pytanie lub nawiązanie do haczyka użytego we wstępie. Ten „clincher” sprawia, że czytelnik zapamiętuje twoją pracę po jej odłożeniu. Unikaj frazesów, takich jak „Podsumowując” lub „Reasumując”, ponieważ często są one zbędne.

Wielu uczniów ma trudności z zakończeniami, ponieważ są one zbyt powtarzalne lub zbyt krótkie. Unikaj przepraszania za swoje poglądy lub używania zwrotów takich jak „Myślę” lub „Moim zdaniem”. Upewnij się, że nie zmieniasz nagle tonu. Jeśli twój esej był formalny i akademicki, zakończenie powinno pozostać profesjonalne aż do ostatniego słowa.