Jak cytować źródła w stylu Chicago
Przegląd
Styl Chicago jest standardem w pracach z zakresu historii i nauk humanistycznych. Ten przewodnik skupia się na systemie przypisów i bibliografii, który wykorzystuje przypisy dolne do oznaczania źródeł w tekście oraz bibliografię do ich zestawienia na końcu. Nauczysz się formatować przypisy, tworzyć przypisy skrócone dla powtórnych cytowań oraz budować profesjonalną stronę bibliografii.
Krok 1: Określ swój system cytowania
Przed rozpoczęciem pisania potwierdź, którego systemu Chicago wymaga Twój wykładowca. System przypisów i bibliografii jest preferowany w naukach humanistycznych (historia, literatura, sztuka). Wykorzystuje on numery w indeksie górnym w tekście, które odpowiadają przypisom na dole strony. System autor-data jest częściej spotykany w naukach przyrodniczych i społecznych, wykorzystując cytowania w nawiasach (Autor Rok, Strona) podobnie do stylu APA. Ten przewodnik opisuje format przypisów i bibliografii, ponieważ jest on najbardziej charakterystyczną cechą stylu Chicago.
Krok 2: Wstawianie przypisów w tekście
Umieść numer w indeksie górnym na końcu zdania lub frazy zawierającej zapożyczone informacje. Numer ten powinien pojawić się po wszystkich znakach interpunkcyjnych, w tym po kropkach i cudzysłowach. Na dole tej samej strony podaj pełne dane bibliograficzne tego źródła. Pierwszy wiersz przypisu powinien mieć wcięcie, a przypis powinien zaczynać się od odpowiedniego numeru (nie w indeksie górnym), po którym następuje kropka i spacja. Używaj przecinków do oddzielania elementów, takich jak autor, tytuł i dane wydawnicze.
Przykład: Formatowanie przypisu
Fragment tekstu: `Rewolucja przemysłowa zasadniczo zmieniła krajobrazy miejskie.¹` Format przypisu: `1. James Smith, The Urban Shift (Chicago: University Press, 2022), 45.`
Krok 3: Używanie przypisów skróconych przy powtórnych cytowaniach
Gdy cytujesz to samo źródło po raz drugi lub kolejny, nie zapisuj ponownie pełnego cytowania. Zamiast tego użyj przypisu skróconego. Zazwyczaj zawiera on nazwisko autora, skróconą wersję tytułu (jeśli jest dłuższy niż cztery słowa) oraz numer strony. Należy zauważyć, że 17. wydanie Chicago Manual of Style odradza stosowanie „Ibid.” na rzecz tych skróconych notatek, aby poprawić przejrzystość dla czytelnika. Skrócone przypisy oszczędzają miejsce, zachowując jednocześnie łatwość odniesienia dla odbiorcy.
Krok 4: Formatowanie strony bibliografii
Utwórz osobną stronę na końcu eseju zatytułowaną Bibliografia. Wyśrodkuj tytuł na górze. Wymień wszystkie źródła użyte w pracy w porządku alfabetycznym według nazwiska autora. W przeciwieństwie do przypisów, wpisy bibliograficzne stosują wysunięcie pierwszego wiersza (pierwszy wiersz jest wyrównany do lewej, a kolejne wiersze mają wcięcie) i oddzielają elementy kropkami, a nie przecinkami. Jeśli źródło nie ma autora, umieść je alfabetycznie według pierwszego słowa tytułu. Zastosuj podwójny odstęp na całej stronie, ale nie dodawaj dodatkowych odstępów między poszczególnymi wpisami.
Przykład: Wpis w bibliografii
Wpis książkowy: `Smith, James. The Urban Shift. Chicago: University Press, 2022.` Wpis artykułu z czasopisma: `Doe, Jane. "City Planning in the 19th Century." Journal of History 12, no. 4 (2021): 112-130. https://doi.org/10.1017/s002.`
Częste błędy, których należy unikać
Unikaj tych częstych błędów podczas cytowania w stylu Chicago:
- Nieprawidłowe umieszczenie przypisu: Nigdy nie umieszczaj numeru indeksu górnego przed kropką lub wewnątrz przecinka. Musi on zawsze następować po interpunkcji.
- Mieszanie systemów: Nie łącz systemu przypisów i bibliografii z cytowaniami w nawiasach autor-data w tej samej pracy.
- Używanie przecinków w bibliografii: Pamiętaj, że w bibliografii używa się kropek do oddzielania autora, tytułu i wydawcy, podczas gdy w przypisach używa się przecinków.
- Zapominanie o numerach stron: Zawsze podawaj konkretne numery stron w przypisach dla bezpośrednich cytatów lub konkretnych myśli, nawet jeśli są one pominięte w końcowym wpisie bibliograficznym.
Generuj cytaty automatycznie
Cytaty MLA, APA i Chicago z dowolnego adresu URL lub DOI.