Jak cytować dramaty w esejach: Kompletny przewodnik

Cytując pojedynczy wers lub krótki fragment dramatu, wpleć go bezpośrednio w zdanie, używając cudzysłowu. Jeśli cytat obejmuje dwa lub trzy wersy, użyj ukośnika ze spacją po obu stronach, aby wskazać podział wersów. Przykład: Makbet opisuje życie jako „nędzny aktor, / Który przez godzinę puszy się i miota na scenie” (Shakespeare 5.5.24-25).

W przypadku dialogu z udziałem wielu postaci lub więcej niż trzech wersów należy użyć formatu cytatu blokowego. Rozpocznij cytat od nowego wiersza i wciśnij go o jeden cal. Każdą część dialogu rozpocznij od imienia postaci pisanego wielkimi literami, po którym następuje kropka. W cytatach blokowych nie używaj cudzysłowów.

Styl cytowania zależy od tego, czy dramat jest napisany wierszem, czy prozą. W przypadku dramatów wierszowanych, takich jak dzieła Szekspira, użyj numerów aktu, sceny i wersów oddzielonych kropkami. W przypadku współczesnych dramatów prozatorskich użyj numeru strony. Jeśli dramat ma tylko jeden akt, możesz pominąć numer aktu i podać tylko scenę lub stronę.

Każdy cytat w tekście musi odpowiadać pełnemu wpisowi na stronie „Prace cytowane”. Standardowy cytat dramatu ma następujący format: Nazwisko autora, Imię. Tytuł dramatu. Wydawca, Rok publikacji. Jeśli dramat jest częścią antologii, po tytule dramatu podaj tytuł zbioru i nazwisko redaktora.

Cytat w nawiasie umieść po cudzysłowie zamykającym, ale przed końcową kropką zdania. W przypadku cytatów blokowych cytat w nawiasie znajduje się po końcowym znaku interpunkcyjnym cytatu. To jedyny przypadek, gdy kropka pojawia się przed cytatem.