Jak cytować poezję w eseju: Kompletny przewodnik

Gdy cytujesz jeden, dwa lub trzy wersy poezji, wpleć je bezpośrednio w swój akapit. Użyj cudzysłowów, aby objąć tekst. Aby pokazać, gdzie kończy się jeden wers, a zaczyna następny, użyj ukośnika ze spacją po obu stronach. Na przykład: „The woods are lovely, dark and deep, / But I have promises to keep.”

Jeśli Twój cytat przekracza trzy wersy, musisz sformatować go jako cytat blokowy. Rozpocznij cytat od nowego wiersza i wciśnij całą sekcję o jeden cal od lewego marginesu. Nie używaj cudzysłowów. Interpunkcja na końcu wiersza pojawia się przed cytowaniem w nawiasie w tym specyficznym formacie.

Zachowanie oryginalnej struktury poety jest niezbędne do dokładnej analizy. Jeśli cytujesz fragment obejmujący przerwę między strofami, użyj podwójnego ukośnika ( / / ), aby wskazać lukę. W przypadku cytatów blokowych po prostu odwzoruj odstępy i wcięcia dokładnie tak, jak w tekście oryginalnym.

Poezję cytuje się według numerów wersów, a nie numerów stron. Przy pierwszym cytowaniu wiersza podaj nazwisko autora i słowo „wersy” (np. Frost wersy 1-2). We wszystkich kolejnych cytowaniach w tym samym eseju wystarczy podać tylko numery wersów (np. 5-6).

Unikaj „wrzuconych” cytatów, wprowadzając każdy fragment własnymi słowami. Użyj zwrotu sygnalizującego, np. „Mówca zauważa” lub „Obrazowanie sugeruje”. Pomaga to czytelnikowi zrozumieć, dlaczego cytat jest istotny dla Twojej argumentacji i zachowuje spójność Twojego tekstu.