Jak cytować Szekspira w eseju

Zidentyfikuj dokładne miejsce tekstu wewnątrz sztuki. Wydania dzieł Szekspira różnią się znacznie pod względem paginacji, dlatego badacze używają ustandaryzowanego systemu numeracji. Szukaj numeru aktu, numeru sceny oraz numerów wersów. Zazwyczaj znajdują się one na marginesach tekstu. Na przykład, jeśli cytujesz słynny monolog z Hamleta, zanotuj, że pochodzi on z Aktu 3, Sceny 1, wersy 56–89. Jeśli Twoje wydanie nie zawiera numerów linii, użyj przynajmniej numerów aktu i sceny.

Zintegruj krótkie cytaty bezpośrednio z akapitem. W przypadku prozy (standardowy styl akapitowy), traktuj cytat jak zwykłe zdanie. W przypadku wiersza (styl poetycki), użyj ukośnika ( / ) ze spacją po obu stronach, aby wskazać koniec linii. Jeśli występuje przerwa między strofami, użyj podwójnego ukośnika ( // ). Cały cytat weź w cudzysłów. Umieść przypis w nawiasie po cytacie, ale przed kropką kończącą zdanie.

Zapisz przypis, używając cyfr arabskich oddzielonych kropkami. Nie używaj słów „akt” ani „scena”. Jeśli cytujesz sztukę po raz pierwszy i jej tytuł nie pojawił się w zdaniu, dołącz tytuł zapisany kursywą lub jego skróconą wersję. Przy kolejnych cytatach z tej samej sztuki podawaj tylko numery. Na przykład: (Makbet 2.1.33-34) lub po prostu (2.1.33-34). Ten format pozwala czytelnikom odnaleźć fragment w dowolnym wydaniu sztuki.

Zastosuj formatowanie cytatu blokowego, jeśli cytat przekracza trzy wersy poezji lub cztery linie prozy. Rozpocznij cytat od nowej linii i zastosuj wcięcie całego bloku o 0,5 cala od lewego marginesu. Pomiń cudzysłów. W cytatach blokowych kropka końcowa znajduje się przed nawiasem z przypisem. Jeśli cytujesz dialog między wieloma postaciami, zapisz imiona postaci WIELKIMI LITERAMI, postaw kropkę i zachowaj wcięcie dla tekstu dialogu.